ما ملتي شعردوست بوده و هستيم. شعر در خون مردمان ما ميجوشد. هرجا ميخواهيم ضربالمثلي بگوييم، از شعرها الهام ميگيريم. هرگاه بخواهيم سخن خود را محكم كنيم از شعرها كمك ميگيريم و حافظه ما نيز شعرها را خوب بهخاطر ميسپارد. گويي شعر قسمتي از سرشت ماست. شايد جريان ادبي منظوم فقط به ايران محدود نباشد. اين جريان در مغرب زمين نيز سابقهاي ديرينه دارد. ايلياد، اديسه و انهايد و بسياري از آثار غنايي در اروپا به نظم سروده شدهاند. همزمان با تغييرات در اروپا و همزمان با انقلاب صنعتي و تحولات رنسانس، اين تغيير به زيرمجموعههاي ادبي نيز منتقل شد. آرمانگرايان كلاسيسيسم مردند و حماسههاي خود را به گور بردند. پس از آن فاتحه اشعار غنايي دوره رومانتيسم نيز خوانده شد تا دوران رئاليسم فرا رسد.
+ دوشنبه 26 آذر1386 در ساعت
10:19 |